ریسندگی در اصل یک فعالیت بسیار قدیمی بود. از زمان ماقبل تاریخ ، انسان آموخته است كه مقداری از الیاف كوتاه را به نخ بچرخاند و سپس آنها را به پارچه بپوشد. به اصطلاح چرخش فرآیندی است که در آن الیاف حیوانی یا گیاهی به نخ مداوم بی انتهایی پیچیده می شوند تا برای بافندگی مناسب باشند.
پیچ و تاب نخ به خودی خود باعث می شود که الیاف بطور طبیعی و محکم به هم بچسبند ، و این برای بافتن یا بافندگی بسیار سودمند است. پیچ و تاب نخ مربوط به قطر نخ است. روش اندازه گیری با چند چرخش در هر پیچ و تاب مشخص می شود و به صورت کم ، متوسط یا زیاد بیان می شود. به طور کلی هرچه پیچ و تاب بیشتر باشد تعداد نخ ها بیشتر می شود و این نشان دهنده قدرت بهتر نخ است. نخهای تابشی کم معمولاً برای ساخت پارچه های صاف ، براق یا نرم استفاده می شوند. برعکس ، پارچه هایی با چین و چروک یا سطوح خشن به نخ های پیچ و تاب بالایی احتیاج دارند.

