تفاوت بین چرخش و پیچش کاذب در ماشین‌های نساجی

پیچاندن: اگر یک سر نخ ریسنده نگه داشته شود و سر دیگر آن چرخانده شود، نخی تشکیل می‌شود که به آن پیچاندن می‌گویند.

طرح تاب بر خواص فیزیکی و مکانیکی و ظاهر یدک‌کش، نخ و نخ تأثیر می‌گذارد و سپس تأثیر زیادی بر خصوصیات، ظاهر و ارزش مصرف پارچه‌ها دارد.

برای نخ های اصلی، پیچاندن وسیله ای ضروری برای نخ ها برای به دست آوردن استحکام و سایر خصوصیات است. برای نخ ها و رشته های رشته ای، پیچش می تواند ساختار فشرده ای را تشکیل دهد که به راحتی توسط نیروهای خارجی جانبی آسیب نمی بیند. تاب دادن همچنین می تواند نخ های بافت دار و نخ های فانتزی را تشکیل دهد. میزان پیچش و جهت پیچش نه تنها بر حس و ظاهر پارچه تأثیر می گذارد، بلکه بر کیفیت داخلی پارچه نیز تأثیر می گذارد.

1. هدف و الزامات پیچش

چرخاندن وسیله ای ضروری برای تبدیل نوارهای الیافی به نخ است. قبل از چرخاندن، به طور کلی لازم است الیاف شل به نوارهای الیاف متراکم شوند. پس از چرخش، الیاف لایه بیرونی الیاف به لایه داخلی اکسترود می شوند تا فشار مرکزگرا ایجاد شود، به طوری که رشته ها در امتداد جهت طول الیاف اصطکاک پیدا می کنند.

الزامات: به دست آوردن بهترین استحکام، ازدیاد طول، کشش، انعطاف پذیری، براقیت و احساس دست نخ. تنوع ساختار نخ؛ راندمان پیچش نخ را بهبود می بخشد.

2. شاخص های درجه پیچش نخ شامل درجه پیچ، زاویه پیچ، دامنه پیچ و ضریب پیچش می باشد. شاخصی که جهت پیچش را نشان می دهد جهت پیچش نامیده می شود.

پیچ و تاب: دو بخش نخ یک جابجایی زاویه ای 360 درجه ایجاد می کند که به یک پیچ تبدیل می شود که معمولاً به آن چرخش می گویند.

تعداد تاب در واحد طول نخ را تاب می گویند. نخ پنبه ای کشور من از سیستم اعداد ویژه استفاده می کند که با تعداد تاب در طول نخ 10 سانتی متر بیان می شود. پیچ و تاب نخ پشم شانه شده و رشته فیبر شیمیایی سیستم شمارش متریک را اتخاذ می کند که با تعداد پیچش در هر متر بیان می شود. علاوه بر این، یک پیچش سیستم شمارش امپریالیستی نیز وجود دارد که به تعداد پیچش در هر اینچ بیان می شود.

زاویه پیچ: قبل از پیچیدن الیاف در نخ موازی یکدیگر بوده و پس از پیچاندن الیاف مایل می شوند. هرچه درجه پیچش نخ بیشتر باشد، شیب الیاف بیشتر می شود و درجه پیچش را می توان با زاویه شیب الیاف در نخ - زاویه پیچش نشان داد.

دو نخ با تاب یکسان به دلیل ضخامت های متفاوت دارای درجات پیچش متفاوتی هستند. نخ ضخیم تر دارای درجه پیچش بیشتر و زاویه پیچش بیشتر است.

دامنه پیچش: اگر سطح مقطع نخ به صورت دایره در نظر گرفته شود، زوایای بین الیاف در شعاع های مختلف و جهت محوری نخ متفاوت است.

ضریب پیچش: برای مقایسه میزان پیچش نخ های با ضخامت های مختلف نمی توان از پیچش استفاده کرد، زیرا با همان پیچش، میزان تمایل الیاف نخ های ضخیم بیشتر از نخ های نازک است. در تولید واقعی، ضریب پیچش اغلب برای نشان دادن درجه پیچش نخ استفاده می شود. ضریب پیچش مقدار نسبی درجه پیچش نخ همراه با چگالی خطی است که می‌توان از آن برای مقایسه درجه پیچش نخ‌های ضخامت مختلف استفاده کرد. ضریب پیچش را می توان با توجه به پیچش نخ و چگالی خطی نخ محاسبه کرد.

جهت پیچش: جهت پیچ به جهت شیب الیاف در نخ تک یا تک نخ در رشته پس از پیچاندن نخ اشاره دارد. به دو دسته Z و S twist تقسیم می شود. جهت پیچش نخ پس از پیچاندن از گوشه پایین سمت راست به گوشه بالا سمت چپ است و جهت شیب مطابق با وسط «S» است که به آن پیچ S یا دست پیچ می گویند. جهت پیچش نخ از گوشه پایین سمت چپ به گوشه بالا سمت راست و جهت شیب مانند "S" است. قسمت میانی Z" پیچش Z یا پیچش بک هندی نامیده می شود. به طور کلی نخ های تک اغلب پیچش Z را می پذیرند و نخ های لایه ای پیچش S را می پذیرند.

جهت پیچش رشته ها با جهت پیچش پیچ های متوالی نشان داده می شود. به عنوان مثال، اگر نخ تک Z twist، پیچ اولیه S twist و پیچ دوگانه Z twist باشد، جهت پیچش با ZSZ نشان داده می شود.

جهت پیچش نخ تاثیر زیادی در ظاهر و احساس پارچه دارد. با استفاده از جهت پیچش نخ های تار و پود برای همکاری با ساختار پارچه، می توان پارچه هایی با سبک های مختلف مانند ظاهر و احساس بافت.

در پارچه ساده، اگر نخ های تار و پود در یک جهت تابیده شوند، پارچه تشکیل شده قوی تر، اما براقیت ضعیف و دسته سخت تر می شود. برای پارچه های جناغی، اگر جهت پیچش نخ با خطوط جناغی مخالف باشد، خطوط گره روشن و پر می شوند.

نخ های تابیده شده Z و نخ های پیچ خورده S در فواصل زمانی در پارچه چیده شده اند که می تواند شبکه پنهان و جلوه های راه راه پنهان را بدست آورد. نخ تاب خورده Z و نخ پیچ خورده S با هم ترکیب شده و به هم می پیچند تا اثر چین و چروک و غیره ایجاد شود.

نحوه قضاوت جهت پیچش نخ:

دست چپ ثابت است و جهت پیچاندن پیچ با دست راست S twist است.

دست چپ ثابت است و جهت چرخاندن پیچ با دست راست Z twist است.

انقباض پیچشی: پس از پیچاندن، طول نخ به دلیل تمایل الیاف کوتاه شده و در نتیجه انقباض پیچشی ایجاد می شود. اندازه انقباض پیچشی معمولاً با نرخ انقباض پیچشی بیان می شود، یعنی درصد اختلاف طول برش قبل و بعد از پیچش با طول قبل از پیچش.

اندازه انقباض پیچ به طور مستقیم بر تراکم خطی و پیچش نخ ریسیده شده تأثیر می گذارد که باید در طراحی فرآیند ریسندگی و پیچش در نظر گرفته شود. انقباض پیچشی نخ پنبه معمولاً 2 تا 3 درصد است. اندازه انقباض پیچ نه تنها به ضریب پیچش مربوط می شود، بلکه به کشش ریسندگی، دما و رطوبت کارگاه، ضخامت نخ و سایر عوامل نیز مرتبط است.

3. پیچش واقعی و پیچش کاذب

(1) پیچ و تاب واقعی

پس از به دست آمدن پیچ واقعی روی برش، فیبر بیرونی یک پیچش مارپیچ مایل ایجاد می‌کند، فیبر پیچ خورده و تغییر شکل می‌دهد و برش به شدت در هم پیچیده می‌شود و شکل ساختاری و خواص فیزیکی مکانیکی مجموعه الیاف را تغییر می‌دهد.

هنگامی که یک زاویه احاطه ای نسبت به برش وجود دارد، فیبر یک فشار مرکزگرا بر روی برش دارد و هر چه زاویه حلقه بزرگتر باشد، فشار مرکز بیشتر است. به دلیل وجود فشار مرکز، لایه بیرونی الیاف به سمت لایه داخلی فشرده می شود و باعث افزایش سفتی برش و اصطکاک بین الیاف می شود و در نتیجه شکل ساختاری و خواص فیزیکی و مکانیکی برش تغییر می کند که این موضوع درست است. پیچش جوهر نخ.

درجه پیچ، زاویه پیچ، عرض پیچ، ضریب پیچش، جهت پیچ و انقباض پیچ، شاخص های درجه پیچش واقعی هستند.

(2) پیچش کاذب

دو سر مولتی فیلامنت را نگه دارید و از طریق دستگاه پیچش در وسط دو سر مولتی فیلامنت بپیچید و مولتی فیلامنت نمودار پیچش را با جهت پیچش مخالف و به همان عدد در دو سر دستگاه پیچش دریافت می کند. : یک انتها S twist و سر دیگر پیچ خورده است. یک انتهای آن Z twist است. و مجموع پیچش کل نخ 0 است.

در اصطلاح عامیانه، این است که دو سر یک طناب را ثابت کنید و آن را در وسط بچرخانید. یک طرف محکم تر و سفت تر می پیچد و اگرچه طرف دیگر محکم تر و محکم تر می پیچد، اما جهت پیچش مخالف است. بنابراین، تعداد کل پیچش های طناب تغییر نکرده است، همچنان 0 است، بنابراین به اضافه شده پیچش کاذب می گویند.